Biblia

A odpowiadając rzekł:Napisano:Nie samym chlebem żyje człowiek,ale każdym słowem,które pochodzi z ust Bożych.(Mt.4,4)

Słowo Boże jest jednym z najcenniejszych skarbów,które podarował nam sam Bóg. Jako ludzie wierzący nie jesteśmy pozostawieni na tej ziemi samym sobie,lecz posiadamy Ducha Świętego,zamieszkałego w nas,i to On nas prowadzi( ci którzy oddali swoje życie Jezusowi czyniąc go swoim Panem i zawarli z Nim przymierze przez Chrzest Wodny,narodzili się na nowo,i to oni posiadają tegoż Ducha Świętego)Jest to wielką łaską,że sam Bóg jest naszym przewodnikiem na drodze wiary. Ale to nie wszystko:w swoim Słowie Bóg podarował nam możliwość poznawania Jego odwiecznych zamysłów. Możemy poznać Jego istotę,że jest święty i sprawiedliwy,ale i pełen doskonałej miłości. Możemy się dowiedzieć o tym,że już od dawna miał w sercu radosną wolę,aby stworzyć i miłować człowieka. Poznajemy też jak potrafi utorować człowiekowi drogę z powrotem do Siebie,drogę,którą człowiek zamknął sobie przez grzech. Jest nam podarowane,by dowiedzieć się o tym,że teraz się nami tak troskliwie zajmie i że doprowadzi nas do Swojej chwały zgodnie z niezłomną swą obietnicą. Przez Słów Boże dowiadujemy się również o Jego zamiarach w przyszłości: że wkrótce przyjdzie,aby wziąć tych którzy Mu służą i żyją Jego Słowem ,którzy przez wiarę stali się się Jego własnością ,do Siebie,ale równocześnie rozpocznie się sprawiedliwy sąd nad ludźmi,którzy nie uwierzyli łasce i nie przyjęli Pan Jezusa do swojego serca ,którzy tylko mówili że są wierzącymi ,ale ich życie było zaprzeczeniem tego wszystkiego(nie odwrócili się od nieprawości -grzechu swego ).Bóg sam przemawia przez Biblię do nas. To ten odwieczny jeden Bóg. Stwórca wszechświata i wszystkich rzeczy,pragnie powiedzieć Ci o rzeczach najwyższej wagi,Tobie Czytelniku,który wobec Niego jesteś tak małym stworzeniem i tylko jednym z ponad sześciu miliardów ludzi! >A jednak w oczach Boga jesteś niezwykle cenny- wprawdzie niegodny,a jednak cenny –tak bardzo,że osobiście chce z Tobą rozmawiać!

Czy nie odczuwasz,z jak wielkim przywilejem masz do czynienia?

Czy raczej wolisz nadal Go lekceważyć,bez poznania Jego woli?

Jak często i z jakim nastawieniem sięgasz po Słowo Boże?

A dzisiaj,czy wczytywałeś już się w Biblie?

Wiara

Bo jeśli ustami swymi wyznasz,że Jezus jest Panem,i uwierzysz w sercu swoim,że Bóg wzbudził go z martwych,zbawiony będziesz.(Rz.10,9)

Usprawiedliwieni tedy z wiary,pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego,Jezusa Chrystusa.(Rz.5,1)

Jeśli Bóg coś powiedział,czyż nie jest to prawdą?

Czyż On nie jest tym jedynym,który ja potrafi wypowiedzieć i zawsze stać przy niej?

Dziś Bóg przemawia do nas przez swoje Slow,przez Biblię,a „...Kto nie wierzy w Boga,uczynił go kłamca,gdyż nie uwierzył świadectwu,które Bóg złożył o Synu swoim.”(1Jn.5,10b)

Dlatego każdy człowiek ponosi odpowiedzialność,by przyjąć świadectwo Boże,to znaczy by wierzyć.

Wiara jednak to coś zupełnie innego niż zbiór wyobrażeń danego człowieka o Bogu,albo jakaś sformalizowana religia. Przed Bogiem nie istnieje również coś takiego jak wiara kolektywna lub rodzinna przekazywana z pokolenia w pokolenie,tak zwana wiara naszych ojców,przodków itd..

Wiara jest bardzo osobistym przeżywaniem ufności do samego Boga,które każdego prowadzi do opartego na tej ufności i głębokim przekonaniu działania,by w pokorze,zająć miejsce,jakie wskazuje nam Słowo Boże:miejsce grzesznika względem świętego Boga.

Wiara jest rozsądna,cierpliwa i posłuszna. Rozpoznaje prawdy Boże,poznaje Go jakim jest w rzeczywistości:jako Boga sprawiedliwego sądu,ale również jako Tego,który jeszcze dzisiaj oferuje swoją łaskę.

Wiara jest osobistym poznawaniem Boga,który objawił się w swoim Synu,którzy do nas przemawia,słucha i odpowiada.

Wiara jest żywą relacją z Bogiem,który dla wierzących stał się Ojcem przez Pana Jezusa Chrystusa,Zbawiciela grzeszników.

Czy i Ty drogi czytelniku masz właśnie taką Wiarę?

PRAWO ZAKONNE -”DZIESIĘCIORO PRZYKAZAŃ”

Jam jest Pan,Bóg twój,który cię wyprowadził z ziemi egipskiej,z domu niewoli(2 Mojż.20,2)

W naszym kraju niewielu jest ludzi,którzy by nie słyszeli o tak zwanym”dekalogu”,to jest o „dziesięciu przykazaniach”.Prawodawcą i autorem tych przykazań jest Bóg. Zacytowany powyżej werset z 2 Księgi Mojżeszowej stanowi”przedmowę”do

" dziesięciu przykazań” i jasno przedstawia,że Bóg nadał je IZRAELITOM,narodowi,którego wyzwolił z niewoli egipskiej.”Czy to ma oznaczać,że powołaniem chrześcijan nie jest sumienne przestrzeganie prawa zagonowego,zawierającego te dziesięć przykazań?”,mógłby ktoś zapytać:

Tak właśnie tak!-”Albowiem końcem zakonu jest Chrystus” oraz „Ja przez zakon umarłem zakonowi”(Rzym.10,4 ; Gal.2,19).Tak mówi Słowo Boże,tak mówi Bóg.

„W takim razie mogę robić,co chcę,to,co tylko mi się podoba?” - kto tak pyta,obnaża istotę swojej natury,poświadcza,że wciąż ma jeszcze upodobanie w grzechu i pragnienie grzesznej,zmysłowej,poddanej ludzkim żądzom pozornej”wolności”.W konsekwencji oznacza to,że człowiek taki znajduje się na drodze do piekła,miejsca wiecznego potępienia. Niewątpliwie nie pojmuje również,co to znaczy,że”Chrystus wykupił nas od przekleństwa zakonu”(Gal.3,13),ponieważ starotestamentowe prawo zakonne głosi,że jesteśmy przeklęci,gdy go w całości,bezbłędnie,bez jakichkolwiek uchybień nie przestrzegamy(Gal.3,10).

Dla chrześcijan miarodajnym wzorcem moralnym nie jest starotestamentowy lub też jakikolwiek inny zakon,lecz jedynie sam Chrystus. Słowo Boże mówi jednoznacznie,że Chrystus jest końcem zakonu.

Lecz co to znaczy?

„Usprawiedliwieni z wiary”(Rzym.5,1),żyjemy „w wierze w Syna Bożego,który nas umiłował i wydał samego siebie za nas”(Gal.2,20).Apostoł Paweł pisze,że umarł dla zakonu”aby żyć dla Boga”(Gal.2,19).

Lecz w jaki sposób można żyć dla Boga?

Tylko żyjąc tak,jak żył Chrystus?

Z jakich pobudek?

Będąc do tego motywowanymi JEGO MIŁOŚCIĄ! Im głębiej Go kochamy,tym więcej naszym życiem jest właśnie On.

Czyż Bóg nie ma w nas całkowitego upodobania,gdy widzi w naszym życiu Chrystusa – w naszych czynach,słowach,myślach i naszym usposobieniu?

Żyjąc Chrystusem,okazujemy Bogu nieporównywalnie wyższą cześć niż kiedykolwiek jakikolwiek człowiek choćby najsumienniej przestrzegający przykazań. Lecz i ta myśl nie sięga jeszcze dostatecznie głęboko. W rzeczywistości bowiem jedynie szczere naśladowanie Chrystusa,postępowanie,w którym On jest przedmiotem najgłębszego uwielbienia,jest jedynym sposobem na oddanie Bogu należnej Mu czci,a wszelkie,zawsze mniej lub bardziej nieudolne próby wykonywania prawa zakonnego,kończą się winą i Jego zniesławieniem.

A więc:łaska czy surowe prawo?

Zbawiciel i Jego zasługi czy własna sprawiedliwość?

Oto i zasadnicze pytania.

Czy ktoś,patrzący szczerze i wnikliwie,może to jeszcze podważyć?

OCZEKIWANIE

Wy zaś bądźcie podobni do ludzi oczekujących pana swego,aby mu zaraz otworzyć,kiedy powróci z wesela,przyjdzie i zapuka.(Ew.św.Łk.12,36)

Osoba czekająca na przystanku autobusowym,zachowuje się zupełnie inaczej niż ta,która mając wolne popołudnie,odpoczywa w swoim ogrodzie. Zniecierpliwiona często spogląda to na zegarek,to na rozkład jazdy autobusów,to znów na drogę,skąd spodziewa się nadjechania autobusu.Przedstawiona powyżej sytuacja pokazuje nam konkretne zachowanie człowieka,spowodowane oczekiwaniem. Powinno ono charakteryzować również i nas wierzących. Nie czekamy wprawdzie na autobus,ale na Pana Jezusa,który przyjdzie,by zabrać do siebie wszystkich zbawionych,On powiedział:"Przyjdę wkrótce"powinniśmy więc każdego dnia wyglądać Go. Takie oczekiwanie kierowane przez wiarę,będzie kształtować nasze życie:

1. uczyni to z nas czuwających chrześcijan,na co wskazuje nam(1 list do Tesaloniczan 5,6);
2.będziemy stawać się wiernymi i roztropnymi sługami,
umiejętnie wykonywającymi zadania powierzone
nam przez Boga(Ew.św.Mateusza 24,45);
3.z żywą nadzieją w sercach będziemy się oczyszczać,
by być tak czystymi jak On(1 List Jana 3,3);
4. uczyni to nas obcymi na tej ziemi,ponieważ oczekujemy Pan,który wprowadzi nas do prawdziwej 
ojczyzny,jaka jest Niebo(List do Filipian 3,20)
Chociaż upadłem jednak wstanę,chociaż siedzę w ciemności,jednak Pan jest moją światłością(Micheasz 7,8)
Przypominam ci,abyś rozniecił na nowo dar łaski Bożej.(1 Tymoteusza1,6)
Opadłe ręce i omdlałe kolana znowu wyprostujcie (Hebrajczyków 12,12)
Bywa,że ręce ludzi wiary opadają,a kolana omdlewają. Znany jest przykład Abrahama,który po wydarzeniach związanych z niewolnica Hagar oddalił się od Boga i dopiero po trzynastu latach sam Pan zawołał do niego:”Trwaj w społeczności ze mną!”(1Mojż.17,1).Własna próba spełnienia Bożej obietnicy spowodowała przerwanie społeczności Bogiem,ale wiara tego męża Bożego znowu wzrosła i to do tego stopnia,że ostatecznie gotów był złożyć swe dziecko obietnicy w ofierze.
Inny przykładem może być Samson,który od urodzenia był nazyrejczykiem Bożym,ale mimo tego szczególnego powołania wielokrotnie popadał w grzech. Jednak,kiedy będąc skuty łańcuchami,zawołał do Boga,ten darował mu mocy i odniósł największe zwycięstwo swego życia.
Dawid,który był człowiekiem usprawiedliwionym według serca Bożego,także wielokrotnie upadał. Kiedyś powodowany pychą zarządził spis ludności,za co Bóg srodze ukarał całego Izraela,lecz tam, gdzie zatrzymał się anioł Pański,na klepisku Ornana Jebuzejczyka,skruszony Dawid zbudował ołtarz,a później Salamon postawił świątynię.
Pamiętajmy również Piotra,który powstrzymywał Pana przed pójściem na krzyż,później w najcięższej dola swego Zbawiciela chwili zasnął,a w końcu zaparł się go haniebnie. Pan jednak znał serce Piotra i wiedział,że kiedy on wzmocniony Jego łaską powstanie z tego upadku,będzie skutecznie utwardził innych w wierze.
A Tymoteusz? Był człowiekiem wielkiej gorliwości,ale też bardzo skromnym i nad wyraz nieśmiałości dar,mimo pieczęci apostolskiej,także przygasł pod naciskiem przeciwności. Dlatego Apostoł musiał mu przypomnieć,że jako wierzący posiadamy ducha mocy,miłości i powściągliwości,aby stawić czoła wszelkim trudnościom i pojawiającym się sprzeciwom.

 

Czy rzeczywiście istnieje piekło?

Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów(...)(Łk.13,28)
Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących,i skalanych,i zabójców,i wszeteczników,i czarowników,i bałwochwalców,i wszystkich kłamców,będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga.”(Obj.21,8)

Dzisiaj wielu ludzi ze szczególnym upodobaniem przeczy temu,że istnieje piekło. Nauczyciele błędnych poglądów,wywołując fałszywą ufność,twierdzą:”Bóg jest Bogiem miłości. Jakże on mógłby dopuścić,by ludzie skończyli w miejscu wiecznej męki?"Nie,słowo „piekło” należy rozumieć tylko obrazowo. Ludzie wykładający ten temat w taki sposób zapominają,że ten sam Bóg jest również święty i sprawiedliwy. To prawda,że On nie chce śmierci grzesznika,pragnie za wszelką cenę uchronić człowieka od miejsca wiecznego odłączenia od Niego i Jego przenikającej aż do tej pory wszystko dobroci. Bóg pragnie,aby człowiek nawrócił się i żył. Bóg TERAZ pragnie okazać łaskę każdemu. Kto jednak ją odrzuci,pozna Go,jako sprawiedliwego sędziego.
Co powiedziałbyś o sędzim,który wypuściłby na wolność mordercę,pomimo jasno dowiedzionej winy?
Bóg chce przebaczyć nawet największe grzechy dzięki zastępczej śmierci Chrystusowej. Ale kto lekceważy tę Boża drogę ratunku,tego poważnie musimy ostrzec. Pismo Święte mówi:
„Idźcie przecz ode mnie,przeklęci,w ogień wieczny,zgotowany diabłu i jego aniołom”(Mt.25,41).
„I odejdą ci na kaźń wieczną”(Mt.25,46)
„Lepiej jest dla ciebie wejść kulawym do żywota,niż mieć dwie nogi,a być wrzuconym do piekła,gdzie robak nie umiera,a ogień nie gaśnie”(Mr.9,45-46) „Udziałem zaś bojaźliwych i niewierzących,i skalanych, i zabójców, i wszeteczników, i czarowników, i bałwochwalców, i wszystkich kłamców będzie jezioro płonące ogniem i siarką. To jest śmierć druga”(Obj.21,8)
„I będą dręczeni dniem i nocą na wieki wieków.”(Obj.20,10)

 

Jak mam postępować ?

Według Ducha postępujcie, a nie będziecie pobłażali żądzy cielesnej.(Galicjan 5,16)

W każdym wierzącym Duch Święty zamieszkał na zawsze. Lecz życie pod stałym i wyłącznym kierownictwem Ducha Świętego nie jest rzeczą, która raz zainicjowana funkcjonuje od tej pory automatycznie jest to proces wymagający codziennej czujności i ćwiczenia osobistej uległości względem woli Bożej. W Psalmie 23 Dawid przedstawia piękną ilustrację tego fragmentu, posługując się obrazem owieczek. Do Pana mówi:” Namaszczasz oliwą głowę moją.” Jest to aluzja do maści pasterza na plagę much, które dokuczały trzoda i łatwo doprowadzały ją do niepokoju, a nawet popłochu.

Jak łatwo irytujemy się, nawet błahostka jest zdolna zakłócić nasz spokój. Denerwowanie się z powodu na pozór drobnych rzeczy doprowadza niejednokrotnie do nie byle, jakiego gniewu!

Jak ważne jest zatem, abyśmy byli świadomi codziennego działania Ducha Świętego .Tylko On może rozwiązać w nas usposobienie Pana Jezusa Chrystusa. Jego Duch może dodać nam siły, aby spokojnie znosić kłopoty i trudności codziennego życia. ”Bo zakon Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, uwolnił cię od zakonu grzechu i śmierci.”(Rz.8,2)

A jeśli nie możemy się uporać z nieprzyjemnymi okolicznościami, zawróćmy się do Pana: ”Panie, nie mogę dać sobie rady z ta sytuacja. Obruszam siei popadam w gniew. Proszę Cię, ospo kój mnie przez twojego Ducha. Weź mnie całkowicie pod Swoją władzę, abym reagował i sprawował się tak, jak Ty byś tego oczekiwał ode mnie.”

Będziemy zdumieni, jak szybko Pan odpowiada na naszą poważna i szczerą prośbę.

Słowo Boże

"Bo tak mówi Ten, który jest Wysoki i Wyniosły, który króluje wiecznie, a którego imię jest Święte; Króluje na wysokim i świętym miejscu, lecz jestem z tym, który jest skruszony i pokorny duchem.(Izajasz 57,15)

Ojciec Niebieski mieszka na dwóch miejscach. W nieprzystępnej światłości w niebie(Ps.103,19-22).Lecz bóg przez Ducha Świętego mieszka również w sercach ludzkich .Lecz to serce musi być skruszone i pokorne. Bóg dał człowiekowi swoje Słowo, tę księgę ksiąg. On przemawia do serc ludzkich przez tę księgę .Są tacy ludzie, którzy ją nienawidzą, lecz są też ludzie, którzy ja kochają i ci ludzie są szczęśliwi i radośni.

PRZYKŁAD:75 lat temu pewien człowiek otrzymał tę księgę na kopalni, od swego współpracownika. Zmienił swoje życie polecił ją mojemu znajomemu. Ten znajomy polecił ja mnie.

Wielu było takich, którzy zabraniali jej czytania. Biblia była niszczona, konfiskowana, jednak ona nadal istnieje i zmienia ludzi. jeżeli trafi do szczerego człowieka, ona przemówi do jego serca. Bo ta księga daje życie. Bóg zawarł w tej księdze życie W Palestynie został odkryty niedawno grobowiec sprzed 3000 lat, w którym było wiele wspaniałych rzeczy, były też naczynia z ziarnem zboża. Ziarna tego zboża zostały wsadzone do ziemi i zboże to zakiełkowało. Ja nie mogę tego wyjaśnić jak się to stało, że po 3 tysiącach lat to życie, które Bóg zawarł w tych ziarnach, przyniosło plon. Jeśli Bóg był w stanie zawrzeć w tych ziarnach życie i utrzymać je przez ponad 3 tyś. lat, to czy nie mógł tego uczynnić ze Słowem Swoim?

"Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dań głupstwem i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać. Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, sam zaś nie polega niczyjemu osądowi. Bo któż poznał myśl Pan? Któż może go pouczyć? Ale my jesteśmy myśli Chrystusowej."(1 Kor.2,14-16)

Jeśli możemy zrozumiecie Słowo, to tylko dlatego, że Bóg przez Ducha Świętego objawia nam wspaniale prawdy, które ta księga zawiera. Nie wystarczy czytać Słowo Boże w formie lektury, lecz musimy studiować je z modlitwą po to, abyśmy żyli przez nią.

"Jeśli kto chce pełnić wole jego, ten pozna, czy ta nauka jest z Boga, czy też Ja sam mówię od siebie.(Jan 7,17)

przez tę księgę poznajemy Boża naukę. Pierwotny człowiek nie potrzebował czytać, gdyż rozmawiał z Bogiem twarzą w twarz, tak jak dziecko rozmawia ze swoimi rodzicami.

"Lecz wasze winy są tym, co was odłączyło od waszego Boga, a wasze grzechy zasłoniły przed wami jego oblicze, tak że nie słyszy."(Iz.59,2)

Od popełnienia grzechu, człowiek nie mógł oglądać boga, dlatego Bug komunikował się z ludźmi przez proroków.

"Zaiste, nie czyni Wszechmogący Pan nic, jeżeli nie objawi swego planu swoim sługom, prorokom."(Amos 3,7)

"I rzekł Pan: Słuchajcie moich słów: jeżeli jest u was prorok Pan, To objawiam mu się w widzeniu. Przemawiam do niego we śnie."(4 Mojż.12,6)

CDN...

Wesele Baranka cz.5

Wesele Baranka jest pełnia nadziei człowieka wierzącego.Słowo Boże mówi:"Błogosławiony i święty ten, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu: nad ni druga śmierć nie ma mocy..."(Obj.20:6).Wielkie błogosławieństwo zaproszenia na wesele Barankowe (Obj.19:9). W tym czasie trwania wesela i zaślubin Oblubieńca z Oblubienica na ziemi spadną ciężkie kataklizmy kary Bożej. Aby mogło odbyć się wesele mysi być oblubieniec i oblubienica. Otóż Chrystus nazywa siebie Oblubieńcem (Mateusz 9:15) Oblubieńcem nazywa Go Jan Chrzciciel (Jan 3:29), a także Paweł(2Koryntian 11:2).kto jest Oblubienica- Izrael czy Lud Boży wybrany z pogan?(który prał swoje szaty we Krwi Baranka i uświęcał się nie czynił tego co świat czyni)Jezus jako Oblubieniec Izraela rozwiązał działalność pośród swego narodu, ale został odrzucony (Mateusz 21:42-44) i stal się kamieniem obrazy.Oblubienica odrzuciła Go(Mateusz 27:22-23).Izrael jako Oblubienica odrzuciła Go i nie była wierna swemu Oblubieńcowi.Sprzeniewierzyła się Jemu stając się nierządnica(Jeremiasz 3:8).On zmuszony był dać jest list rozwodowy.Natomiast Oblubieniec wziął sobie pannę bez skazy (Efezjan 5:27), dziewice czystą i tą dziewicą jest Jego Lud który wyszedł z pogan ze wszystkich narodów(Objawienie 19:6-9) ,po którą On przyjdzie.Objawienie św.Jana mówi nam,że małżonka Jego przygotowała się, i dano jej przyoblec się w czysty lśniący bisior.(proszę nie mylić Kościoła z Oblubienicą ,Kościół pójdzie w ucisk bo Kościół jest letni)Gdy liczba dusz osiągnie pełnie to wtedy zostanie we spaniałej chwale porwana z ziemi(1 Tesaloniczan 4:13), gdyż spotkamy się z Panem naszym bezpośrednio 9 odtąd będziemy z Nim przebywać. Jezus Chrystus wiele razy mówił i tym wielkim wydarzeniu (Mateusz 22:2-10 ; 8:12).Mówił też,że "nie będzie pił odtąd z tego owocu winorośli aż do owego dnia, gdy będę pił z wami na nowo w Królestwie Ojca mojego"(Mateusz 26:29).
Podobnie mówił na temat Baranka:"gorąco pragnąłem spożyć tego baranka z wami, bo powiadam wam,że go więcej jeść nie będę aż nastąpi spełnienie w Królestwie Bożym"(łukasz 22:15).

Jednak największe wyróżnienie spodka Jego wybrańców gdy zostaną posadzeni do stołu, a Jezus sam będzie im usługiwał(łukasz 12:37).Takie wspaniałości oczekują tych, którzy umiłowali sławne przyjście Jego (2 Tymoteusz 4:8).Bóg to uczynił, abyśmy byli ku chwale sławy Jego wobec nas w Chrystusie Jezusie (Efezjan 2:7). Chwała Boże napełniać będzie. przestworza, a wszelki twór zawoła:" weselmy się i radujmy się i oddajmy Mu chwałę."Wtedy Oblubienica podobna będzie do Oblubieńca(1Jan 3:2) i wtedy poznamy Go tak jak zostaliśmy przez Niego poznani( 1Koryntian 13:12).
Abyśmy byli pełni Tego,który sam wszystko we wszystkim napełnia(Efezjan 1:23).

 

Czasy ostateczne cz.4

Przyjście Chrystusa po Oblubienice (Paruzja)

W chwili gdy Kościół Chrystusowy oczekuje chwalebnego przyjścia swego Pana i gdy ostatni członek tego Kościoła zostanie powołany z tego świata i znajdzie swe miejsce w Kościele jako żywa cegiełka, wówczas Chrystus Pan opuści swe miejsce po prawicy Majestatu i „na dany rozkaz i głos Archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba”
1Tesaloniczan 4,16-17:
Gdyż sam Pan na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba;…. Potem my, którzy pozostaniemy przy życiu, razem z nim porwani będziemy w obłokach w powietrze, na spotkanie Pana; i tak zawsze będziemy z Panem.
Aby pochwycić Oblubienice która uświęcała się i oczekiwała była gotowa na przyjście i pochwycenie przez Jezusa Chrystusa –Oblubieńca , Dla Niej będzie to wspaniała chwila gdy połączy się ze swoja niebiańska głową aby pozostać razem na zawsze. Niesyty nie będzie pochwycony cały Kościół ,jak się niekiedy słyszy,jedynie z Kościoła wyjdzie oblubienica która nie szła ze światem na kompromis ,ona uświęcała się nie upodabniała się do tego świata, żyła w nim tak jak tego pragnął Jezus.
To jest tak jak z kwiatkiem ,który rośnie na gnojowniku ,lecz nie śmierdzi nim, on pachnie Wydaje piękny słodki zapach miły do wąchania ,i też tak się ma z Oblubienicą ona żyje w świecie ,lecz nie jest z tego świata i wydaje miła woń dla Boga.
Rzymian 12.2:
A nie upodabniajcie się do tego świata,ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu swego,abyście umieli rozróżnić, co jest wolą Bożą, co jest dobre, miłe i doskonałe.
Ci którzy zostaną tu na ziemi ,będą musieli przejść przez wielki ucisk i straszne cierpienia ,jakie będą dotykać wszystkich którzy nie przyjęli znamienia bestii na prawa rękę ,czy na czoło to jest resztka Kościoła ,która został nazwaną przez Jezusa GŁUPIĄ PANNĄ jak opisuje Ewangelista Mateusz 25, 1-13"Podobieństwo o dziesięciu pannach." Choć można było tego uniknąć ,wiemy jaki jest dzisiaj Kościół Boży , LETNI który idzie dwiema drogami. W Starym Testamencie wzięcie Henocha i Eliasza jest obrazem Oblubienicy, która również została wzięta przed uciskiem ,tak samo jak ci prorocy. Pan też ich pochwycił ich ciała zostały przemienione , w chwalebne ciała takie jakie ma Jezus Chrystus.
1Koryntian 15,51
Oto tajemnice wam objawiam: Nie wszyscy zaśniemy, ale wszyscy będziemy przemienieni.
, i tak samo będzie z Oblubienica , ona w mgnień oka zostanie przemieniona , nie umrze ,a jedynie otrzyma CHWALEBNE CIAŁO .
Filipin 3,20-21:
Nasza zaś ojczyzna jest w niebie, skąd też Zbawiciela oczekujemy, Pana Jezusa Chrystusa. Który przemieni znikome ciało nasze w postać, podobna do uwielbionego ciała swego, tą mocą, która też wszystko poddać sobie może.
Będzie to wspaniała chwila gdy Oblubienica po raz pierwszy ze wszystkich pokoleń, połączy się z Panem aby tak już być na zawsze, nasze ciała skazitelne ,niedoskonałe ,obolałe ,ułomne w mgnieniu oka stanie się podobne do ciała chwalebnego Chrystusa, jakie to będzie wspaniałe uczucie doznać tak zaszczytnego dla nas przemienienia. Nasze zbawienie całkowite co do ducha ,duszy i ciała.
Rzymian 8,23:
A nie tylko ono, lecz i my sami, którzy posiadamy zaczątek Ducha, wzdychamy w sobie, oczekując synostwa, odkupienia ciała naszego. Mamy się radować ,weselić i z utęsknieniem w czystości naszego Ducha oczekiwać tej wspaniałej chwili
Efezjan 4,30:
A nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.
To pochwycenie odbędzie się w powietrzu ,jednak dziś powietrze jest miejscem ,gdzie szatan ma swoją siedzibę, skąd kieruje on tymi, którzy jemu podlegają.
Efezjan 6,12:
Gdyż bój toczymy nie z krwią i z ciałem, lecz z nadziemskimi władzami, ze zwierzchnościami, z władcami tego świata ciemności, ze złymi duchami w okręgach niebieskich.
W tym właśnie miejscu gdzie szatan ma swoją siedzibę Chrystus spodka się z Oblubienica, czyli zwycięzcą ze swoim Zwycięzcą Chrystusem. Większego i wspaniałego tryumfu nie można się spodziewać. Po tym miejscu smutku, boleści i różnych rozczarowań ,które doznawała Oblubienica będą tu na ziemi. Zajmie cudowna błogość i radość, która będzie zupełna i której nikt i nigdy już nie będzie w stanie odebrać Jan 16,22:
I wy teraz się smucicie, lecz znowu ujrzę was, i będzie się radowało serce wasze, a nikt nie odbierze wam radości waszej.
Będzie to spełnienie się owej błogosławionej nadziei, o której wspomina Paweł w liście do;
Tytus 2,13:
Oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa.
Gdy Oblubienica będzie zabrana z ziemi, cały świat będzie trwać w chaosie bo miliony ludzi zniknie na raz , będą katastrofy różnego rodzaju, ludzi ogarnie strach przed tym co się stało ,będą mówić ,że to UFO porwało ich , jedynie resztka Kościoła będzie wiedział co się tak naprawdę wydarzyło ona będzie w rozpaczy ,bo mogła tego uniknąć. I wtedy objawi się syn zatracenia
2 Tesaloniczan 2,3b:
…bo nie nastanie pierwej zanim nie przyjdzie odstępstwo, i nie objawi się człowiek niegodziwości, syn zatracenia.
Który obejmie ster rządów tego świata. Pierwszy i drugi poprzedzą Oblubienicę do przyjścia Pana naszego Jezusa Chrystusa
2 Tesaloniczan 2,3:
Niechaj was nikt w żaden sposób nie zwodzi ; …bo nie nastanie pierwej zanim nie przyjdzie odstępstwo, i nie objawi się człowiek niegodziwości, syn zatracenia .
A trzeci powstanie, czyli objawi się gdy Oblubienica już będzie zabrana
Objawienie św. Jana 13,11:
I widziałem inne zwierzę, wychodzące z ziemi, które miało dwa rogi podobne do baranich, i mówiło jak smok.
A ten który teraz przeszkadza, będzie odjęty, a to miejsce zajmie ten trzeci, i dalej a ten trzeci, który ma w sobie pierwszego i drugiego, oni zjednoczą się wszyscy razem aby stoczy walkę z dwoma świadkami, którzy byli posłani do Izraela i uśmiercą ich,
Objawienie św. Jana 11,7:
A gdy już złożą swoje świadectwo, zwierzę wychodzące z otchłani stoczy z nimi bój i zwycięży, i zabije ich.
a wtedy cala ziemia i wszyscy jej mieszkańcy pokłonią się Jemu i będzie wychwalony od wszystkich ,
Objawienie św. Jana 11,10:
A mieszkańcy ziemi radować się będą nimi i weselić się, i podarunki sobie nawzajem posyłać,…
lecz nie na długo ,bo jednak Kościół po jakimś czasie odstąpi od niego i wtedy będzie prześladowany.
Objawienie św. Jana 7,14:
..To są ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku i wyprali szaty swoje, i wybielili je we krwi Baranka.